|
NL . De beweging I love Belgium is ontstaan na een spontane actie van studenten in het centrum. De bedoeling was om te protesteren tegen de instabiliteit en het feit dat deze de eenheid van België in gevaar brengt. Er werd een tocht gehouden tot aan de zetel van de Open VLD, waar Alexander de Croo persoonlijk tot bij ons, dit voor de ogen van verschillende camera’s. Deze actie werd bekroond door een mediatiek success dat groter was dan verwacht. Door de mensen, burgers en studenten, die met ons in contact kwamen, hebben we besloten om een structuur aan onze beweging te geven. I love Belgium zag het licht.
De bedoeling van de beweging is niet om de politieke klasse te bestrijden, integendeel. I love Belgium beschouwt zich als een studentenstem, een stem van de burger. De politiekers blijken te vergeten dat de institutionele crisissen bijna een gewoonte zijn geworden. We onderschatten de dramatische gevolgen van deze politieke instabiliteit. Communautaire spanningen volgen, de integriteit van het land wordt bedreigd, plannen om de crisis te bestrijden worden niet genomen, aangezien ze van de regering een werkplan vragen die zich over meerdere jaren spreidt, de socio-economische problemen worden op de achtergrond gegooid, zonder het fiasco op internationaal vlak te vergeten – de regering valt twee maanden voor het belgische voorzitterschap van de Europese unie.
Kortom, genoeg redenen om een pacifistische manier samen te komen. Het is een manier om zich als burger te laten horen, zonder politieke verwantschap. De enige kleuren die toegelaten zijn, zijn diegene van het land.
|
FR . Le mouvement I love Belgium est né suite à une action spontanée d’étudiants dans le centre-ville pour protester contre l’instabilité politique et le fait que celle-ci menace l’unité de la Belgique. Une marche s’en suivit jusque devant le siège de l’Open VLD où Alexander De Croo est venu à notre rencontre, sous le feu des médias. Cette action s’est conclue par un effet médiatique bien supérieur à nos attentes et par les contacts des gens : simples citoyens ou étudiants. Une structure se mit en place pour répondre à l’appel : I love Belgium est né !
Le but du mouvement n’est pas de contrecarrer le politique, bienau contraire. I love Belgium se veut être une voix estudiantine, une voix citoyenne. Les politiciens semblent oublier que les crises institutionnelles sont presque devenues une habitude. L’instabilité politique a plus de conséquences dramatiques que ce qu'on croit. Des tensions communautaires s’en suivent, l’intégrité du pays est menacée, des plan d’envergure ne sont pas prises pour lutter contre la crise, puisqu’elles nécessitent un plan de travail gouvernemental s’étalant sur plusieurs années. Les questions socio-économique sont reléguées à l’arrière plan, sans oublier le fiasco sur la scène internationale : le gouvernement tombe deux mois avant la présidence belge de l’Union européenne.
Bref, assez de raisons pour se rassembler pacifiquement. Il s’agit d’une manière de se faire entendre en tant que citoyen mais pas pour y développer des thèses politiques partisanes. Les seules couleurs admises sont celles du pays.
|